 |
سقوط چهره آشنای سینمای ایران با حضور در ژنو! |
داوود
رشیدی، بازیگر و کارگردان مطرح ایرانی، در اجلاس جانبی حقوقبشر در ژنو که بخشی از
آن اختصاص به وضعیت حقوقبشر در ایران و بررسی گزارش احمد شهید داشت، حضور یافت.
احمد شهيد، گزارشگر ويژه سازمان ملل در امور حقوق بشر ايران، توضيحاتی در خصوص
گزارش تازه اش در مورد وضعيت حقوق بشر در جمهوری اسلامی به شورای حقوق بشر سازمان
ملل در ژنو ارائه نمود.
بعد از
حوادث انتخابات ریاست جمهوری، ماهیت و جو فکری حاکم بر سینماگران ایرانی برای
جمهوری اسلامی بیش از گذشته عیان می گردد. هیچگاه عملکرد این بخش از هنرمندان
جامعه برای رژیم قابل تحمل نبود. در ماههای گذشته، فشار بر سینماگران به شکل
محسوسی افزایش یافت. جمهوری اسلامی بارها به حوزه هنر و هنرمندان به منظور تحت
سلطه قرار دادن آنان، تهاجمات و فشارهایی را اعمال نمود. به گونهای که برخی
کارگردانان مطرح چون بهرام بیضایی به ناچار ایران را ترک نموده و جعفر پناهی به
زندان محکوم می شود و از ساختن فیلم نیز منع می گردد. چندین بازیگر سینما نیز ممنوعالخروج می
شود. سرانجام در دی ماه، خانه سینما را به جرم نهادی دارای هویتی تا حدی مستقل به
تعطیلی می کشانند.
برای حضور
در این اجلاس توسط مقامات امنیتی به منظور واکنش نشان دادن به گزارش احمد شهید و
وارونه جلوه دادن وضعیت حقوق بشر در ایران، فشارهایی به افراد مطرح و تحصیلکرده
برای همراهی در این نشست صورت می گیرد. در ارتباط با سینماگران با تایید داوود
رشیدی مواجه شده اما تعدادی از جمله کیومرث پوراحمد، عزتالله انتظامی و سعید راد
نیز بودند که از آن سر باز زدند.
احمد
شهید به عنوان گزارشگر ويژه سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ايران در فضای رعب و
وحشت ایران توانسته تنها با ۱۶۳ نفر
از شاهدان درجه اول (قربانيان نقض حقوق بشر) در داخل و خارج از ایران گفتگو کند و
امکان دستیابی به سایر قربانیان را نداشته است. او تنها به صدور حکم برای نرگس
محمدی، سخنگو و نايب رييس کانون مدافعان حقوق بشر و عبدالفتاح سلطانی، وکيل
دادگستری، اعتراض نموده است. با وجود خیل وسیعی از زندانیان سیاسی، نگرانی او به
بی خبری از وضعيت زهرا رهنورد، ميرحسين موسوی و مهدی کروبی پس از يکسال بازداشت
اختصاص دارد. گزارشی که تنها انعکاس بخش کوچکی از فجایع ضد بشری در ایران است و
برای انعکاس تمام وقایع ضد بشری در این بیش از سه دهه حکومت اسلامی باید اوراقی به
مسافت ایران تا ژنو را به آن اختصاص داد.
سوالی
که اینجا مطرح است، علت حضور آقای رشیدی در این کنفرانس است.! در شرایطی که نرگس
محمدی به اتهام عضويت در کانون مدافعان حقوق بشر در ایران مجرم شناخته شده و به شش
سال زندان محکوم می شود. در شرایطی که دفاع وکلا از متهمان در ایران خود یک جرم
محسوب می شود، در شرایطی که کارگردان ایرانی با وجود کسب موفقیت در عرصه های بین
المللی، در داخل کشور با عرصه ایی تنگ تر از قبل روبرو می شود، در شرایطی که
سینماگران زیادی نه تنها از فعالیت آزاد در ایران محروم اند بلکه بسیاری با
اتهامات واهی به حبس های طولانی محکوم شده اند و حتی در هنگام اهدا جوایز خود در
زندان به سر می برند، آیا شایسته است هنرمندی مطرح همراه چنین هیئتی به ژنو آورده
شود!.
هنرمند
و کارگردان مطرح ایرانی در مقابل دیدگان ناباور همگان، تمامی ستمی که بر مردم خود،
بر هنرمندان، نوازندگان، موسیقیدانان، نویسندگان و شعرا، نخبه گان و فرهیختگان این
کشور می گذرد، نادیده گرفته و در رکاب محمد
جواد لاريجانی که در این جنایات ضد بشری نقش به سزایی داشته و علاوه بر
آن از حداقل فن و کلام قابل قبول در این گونه مجالس هم بی بهره است، برای اعتراض به گزارشی نیم
بند و همسو با این ناقضان حقوق اولیه انسانی در ژنو حضور می یابد تا به گزارش اخمد
شهید مبنی بر نقض حقوق بشر در ایران اعتراض نماید .
آقای
رشیدی شما به جای ابراز سالوسانه و چاپلوسانه مبنی بر برخورداری از آزادی کافی برای انجام فعالیتهای هنری خود،
آیا شایسته نبود حال که به خفت همراهی با این هیئت تن داده اید، به همگان می گفتید
که شما را حتی از خانه اتان یا همان خانه سینما بیرون نموده اند؟!
رژیم
بارها دست به تهدید هنرمندان سرشناس و چهره های محبوب در نزد مردم زده است. اما
همواره آنانی که رسالت هنری خود را به بهانه نفروخته اند، ارج و قرب بیش از گذشته
در نزد مردم خود یافته اند. کم نیستند افرادی چون استاد شجریان با وجود توانمندی موسیقیای
خود در عرصه های مختلف و بازیگران متعهدی چون انتظامی و پرستویی که تاکنون
حاضر به در اختیار قرار دادن هنر خود به منظور تثبیت پایه های رژیم اسلامی
نشده اند. گویی که روح هنر و هنرمند در آزادگی آن نهفته است. هر زمانی که به
انقیاد کشیده شود، از اقبال عمومی نیز برخوردار نبوده و به سرعت ترد خواهد شد. در
واقع ارج و منزلت هنرمند به پاس همراهی با آلام و شادی ها و سهیم شدن در لحظات
زندگی مردم هر جامعه ایی رقم می خورد، همانگونه که سقوط آن در گرو بیگانگی و پشت
کردن به انسان و آزادگی آن است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر