در سایه تلاش های بین المللی به منظور لغو هر نوع مجازات مرگ روز ده اکتبر به عنوان روز بین المللی مخالفت با اعدام تعیین شده است. به این ترتیب مبارزه برای لغو مجازات مرگ یا اعدام، این توحش دیرینه، تبدیل به یک جنبش عظیم جهانی گشته است. در حالی که در بیش از ۱٣۰ کشور در جهان، مجازات اعدام در عمل از قوانین کیفری حذف و یا متوقف شده است، در جمهوری اسلامی ایران را نه تنها حکم اعدام همچنان اجرا میشود بلکه آمار اجرای این حکم نسبت به سالهای قبل افزایش نیز داشته است. هم اکنون این وحشی گری به دستور حکومت فاشیستی به گونه ایی وقیحانه در ملاعام هم اجرا می شود.
حکومت رو به زوال و فاشیستی ایران برای تداوم بقای ننگین خود در صدد ایجاد فضای رعب و وحشت در جامعه در حال انفجار است. موارد متعدد نقض حقوق بشر تحت حکومت مرتجعان دینی بر زندگی مردم سایه افکنده است. در کنار تمامی حقوق اولیه زیرپا گذاشته شده مردم ایران، به ویژه مجازات مرگ همچون گردابی بالای سر مردم تحت ستم و به زیر فقر کشیده شده در گردش است. گسترش سرکوبها و موج دستگیری و افزایش چشمگیر اعدامها خود بیانگر عمق وحشت این حاکمان مستبد اسلامی است. بر طبق گزارشی که سازمان حقوق بشر ایران از وضعیت اعدام در ایران در سال ۲۰۱۱ میلادی که در مجلس سنی ایتالیا، شهرداری پاریس و دانشگاه اسلو ارائه گردید، در سال ۲۰۱۱ میلادی دستکم ۶۷۶ نفر در ایران اعدام شدند.
هر سالە افراد زیادی تحت عنوان مبارزە با مواد مخدردر ایران اعدام می شوند. اما آمارها همچنان بیانگر افزایش خرید و فروش و مصرف آن در داخل کشور است. در دو هفته اول ژانویه ۲۰۱۲، روزانە به طور متوسط ٣-٤ نفر اعدام شده اند. براساس گزارشها، تعداد اعدام در ملاء عام روبه فزونی است. به گونه ایی که تعداد اعدام های انجام شده در ملاءعام در سال ۲۰۱۱ بیش از سه برابر سال گذشته است. تنها در ماه ژانویه ۲۰۱۲، یازده تن در ملاءعام اعدام شدند. رژیم از اجرای اعدام در ملاعام به عنوان ابزاری سیاسی در جهت ایجاد رعب و وحشت بهره برداری می کند.
این "حکومت جلاد" عنوانی که سازمان عفو بینالملل به جمهوری اسلامی داده، بیش از گذشته برای زندانیانی با جرائم سیاسی و یا در ارتباط با مواد مخدر در دادگاههای غیرعلنی و بدون حضور هیأت منصفه و حتی بدون حضور اعضای خانواده زندانیان، حکم اعدام صادر می کند.
در مناطق کردنشین سعید ملکپور، عبدالرضا قنبری، شیرکو معارفی، حبیبالله گلپریپور، زانیار و لقمان مرادی شش تن از ۲۸ زندانی سیاسی هستند که برایشان حکم اعدام صادر شده و این احکام از سوی دادگاه تجدید نظر یا دیوان عالی کشور تایید نیز شده است. این زندانیان هر آن در خطر قریب الوقوع اعدام هستند.
حکم حمید قاسمی زندانی محکوم به اعدام به دایره اجرای احکام ارسال شده است. برادر وی البرز قاسمی سال ۱۳۸۸ بر اثر بیماری در زندان در حالی که وی نیز به اعدام محکوم شده بود درگذشت. حکم اعدام سعید ملکپور طراح و متخصص وب نیز که از مهرماه ۱۳۸۷ در زندان است، توسط دیوان عالی کشور تایید شده است. حبیبالله گلپریپور، جوان ۲۷ ساله سنندجی در اردیبهشت ماه ۱۳۸۹ به اعدام محکوم شد و این حکم از سوی دیوان عالی کشور تایید شده است. لقمان و زانیار مرادی به اتهام عضویت در یک حزب سیاسی کُرد و همچنین کشتن فرزند امام جمعه شهرستان مریوان، در تیرماه ۱۳۸۸ توسط قاضی صلواتی به اعدام محکوم شده اند.
کشیش ایرانی یوسف ندرخانی که در ۱۹ سالگی به مسیحیت گروید و در سال ۲۰۱۰ به اتهام ارتداد به اعدام محکوم شده بود. او روزها و ماهها را در انتظار اعدام سپری کرد و سرانجام تحت فشارهای بین المللی از زندان آزاد شد. سکینه محمدی آشتیانی مادر دو فرزند کە محکوم بە سنگسار بود، سرانجام تحت فشارهای بین المللی، اجرای حکم او متوقف می شود. اما اخیرأ یک قاضی از امکان تبدیل حکم سکینە بە اعدام با طناب دار خبر داده است.
موارد ذکر شده تنها انعکاس بخش کوچکی است از افراد زندانی که در چنگال بی عدالتی جمهوری اسلامی اعدام را در انتظار نشسته اند. کم نبودند و نیستند زندانیانی که روزانه در دادگاههای غیرعلنی، بدون حضور هیأت منصفه و بدون وکیل و حتی بدون حضور اعضای خانواده زندانیان، حکم اعدام گرفتند. کم نیستند وکلایی که بخاطر دفاع از متهمان اعدامی و به دلیل اعتراض به احکام اعدام برای کودکان زیر ۱۸سال خود نیز به زندان محکوم و یا مجبور به ترک خانه و وطن شدند.
از زمانی که حکم اعدام برای زندانی صادر می گردد، زندانی هر آن در انتظار اجرای حکم است و شاید بتوان گفت که روزانه می میرد. در همین رابطه یکی از زندانیان سیاسی که در سال ۶۲ توسط رژیم جنایتکار به جوخه اعدام سپرده شد، از احساس خود در زمانی که در انتظار اجرای حکم خود بود برای همسرش چنین گفته بود:" ترس از مرگ به مراتب از خود مرگ بدتر است." از قبل قابل تصور است که بر زندانی که از سال ۱۳۸۸ تا به امروز هر روز در انتظار اجرای حکم است، چی می گذرد!. آیا حکم او اجرا می شود؟! آیا تلاشهای داخلی و بین المللی می تواند مانع اجرای حکم شود؟!
بر ماست که در چنین شرایطی توجه تمامی نهادها و نیروهای بشردوست جهان را به فجایعی که هم اکنون در کشورمان رخ می دهد جلب نمائیم. وظیفه هر آزاد اندیشی است که در کنار مبارزه برای لغو هر نوع مجازات مرگ در سراسر جهان، فعالانه جنایات و توحش قرون وسطایی رژیم ولایت فقیه در قالب چوبه های دار خیابانی را بیش از پیش به گوش جهانیان برساند. ما باید فریاد اعتراض خود بر علیه اعدام زندانیان سیاسی، اعدام فله ایی زندانیان در ارتباط با مواد مخدر، اعدام کودکان زیر ۱٨ سال، اعدام و حکم وحشیانه سنگسار برای زنان و قصاص، رساتر نمائیم. ما باید پیگیرانه به تمامی جهانیان نشان دهیم که خواستار توقف فوری و بی قید و شرط همه احکام مرگ در قوانین جاری و کیفری و لغو مجازاتهای قرون وسطایی در ایران هستیم. ما باید با تلاش بی وقفه بر علیه هر گونه احکام مرگ موضع گیری نموده و از وقوع آن جلوگیری نمائیم.
بیایید با افشای گوشه هایی از جنایت و سرکوبگری این رژیم فاشیستی و با عریان تر ساختن چهره زشت رژیم مبتنی بر ولایت فقیه در برابر جهانیان، سلاح قهر و آشتی ناپذیری خود را علیه کلیت نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی بیشتر صیقل دهیم.
اکتبر ۲۰۱۲
ن- واقعی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر