فاصله طبقاتی، دستان خالی زحمتکشان و انباشت ثروت سرمایه داران

ثروتمندان ایران که کمتر از 30 درصد جمعیت را به خود اختصاص می دهند، 84 درصد ثروت را در اختیار دارند و 70 درصد دیگر از مردم تنها 16 درصد درآمدها را در اختیار دارند. بر طبق آمار بودجه خانوار که توسط مرکز آمار ایران انتشار یافته است: "بالاترین دهک در ایران 20 برابر فقیرترین خانوارها مصرف می کنند". این در شرایطی است که مردم زحمت کش به دنبال افزایش مواد غذایی مانند گوشت مرغ باید با ارائه کارت ملی به مرغ کمی ارزانتر دسترسی داشته باشند. این دستاورد بیش از 34 سال حکومت رژیم جنایتکار و فاشیست برای مردمی است که بر روی چاههای نفت راه می روند!.

با سیاست‌های نابخردانه  دولت های بر سر کار آمده از فردای انقلاب در سیستم سرمایه داری ملایان، روز به روز فقر و فلاکت، نابسامانی اقتصادی و آجتماعی بر زندگی مردم ایران سایه افکنده است. اما در مقاطعی همچون امروز این نابسامانی با سرعت فزاینده تری نسبت به گذشته خود را نمایان ساخته است. در  حال حاضر در کشور ما با وجود رئیس جمهوری چون احمدی‌نژاد، فاصله طبقاتی به مراتب بیشتر افزایش یافته است. برخلاف شعارهای مزورانه شخص او، اقدامات دولت  فعلی نیز نه تنها قدمی نتوانسته و نخواسته در جهت منافع مردم بردارد بلکه با نابخردی، اقتصاد را در جهت تامین هر چه بیشتر منافع بالایی ها (کاخ نشینان) و به ضرر  طبقات زحمتکش(کوخ نشینان) سوق داده است.

فاصله طبقاتی لایه های سرمایه داری کلان با طبقه زحمت کش به طرز چشمگیر در جامعه افزایش یافته است. به ویژه لایه‌های انگلی سرمایه داری که عمدتأ با سرمایه گذاری در بخش حدمات، خرید و فروش املاک و غیره و از طریق شبکه های بزرگ رانت خواری خود را فربه نموده، با کسب درآمدهای نجومی این امر را تشدید نموده است.
در شهر های کوچک و بزرگ در کنار ایجاد برج های عجیب و غریب، شاهد ایجاد آلونک هایی(30 یا 40متری) در کنار هم هستیم. بر سر چهارراهها، کودکان گل فروش به استقبال ماشینهای گران قیمت مدل بالا می روند. در حالی که در سطح شهر  پر از افراد ژنده پوش و دوره گرد است، بوتیک های شیک با کالاهای لوکس و فروشگاه هایی مانند (هایپر استار ) در سطح شهر ساخته می شود که بیشتر مشریانشان همان آقازاده ها و نوکیسه های سپاهی هستند. کسانی که سوار ماشینهای شیک و آخرین مدل می شوند. این نوکیسه گان جدید حتی جای باک بنزین ماشینهای خود را به درستی نمی دانند. این ها تمامی گواهی اعیان بر جامعه ایی با اقتصادی بیمار دلالت دارد.

نباید فراموش کرد که زمانی این دولتمردان شعار ریشه کنی اختلاف طبقاتی را در گرو اجرا "طرح هدفمندی یارانه ها" می دادند. شاید اقشاری هم به آن دل بسته بودند. با وجودی که عدم تحقق شعار قبلی نان و  وعده سر خرمن پول نفت بر سر سفره خانوارها و پوچ بودن آن ادعا را تجربه کرده بودند. اما هیچ یک از این طرح ها اجرا نشد وبه دلیل اتخاذ سیاستهای غلط و خائنانه روز به روز فاصله طبقاتی بیشتری در جامعه دامن زده شد. این طرح هدفمندی یارانه ها که به ظاهر با هدف بهبود وضعیت فقرا صورت گرفت، در واقع بزرگترین خیانت به بخش کم درآمد را به نمایش گذاشت. چرا که پرداخت‌های نقدی و مستقیم در قالب نقدینگی وارد بازار شد و پیش از آنکه به دست فقرا برسد، موجب افزایش تورم در اقتصاد جامعه شد. به دنبال آن ارزش درآمد و قدرت خرید طبقه زحمت کش بیش از بیش کاهش یافت و پولدارها پولدارتر شدند.

تاکنون ده دولت در نظام جمهوری اسلامی بر سر کار آمده است. اما افزایش آمار اختلاس ها و تخلفات در سطح کلان اقتصادی، تنها دستاوردشان بوده است. این نظام فاشیستی از بدو روی کار آمدن، بر سر هر منبر و میدانی شعار عدالت اقتصادی و اجتماعی را سر می داد. اما امروزه به گواهی خود روزنامه های طرفدار جناح رهبری که امروزه بنا به مصلحت جناح دولت را افشا می کند، بیشترین فساد اداری و فاصله طبقاتی در دولت دهم  احمدی نژاد وجود داشته است.

براساس آمارهای منتشر شده از سوی بانک مرکزی و وزارت نفت، حساب درآمدهای دولت از محل چهار منبع( فروش نفت، درآمدهای مالیاتی دولت، فروش اوراق مشارکت و واگذاری شرکت‌های دولتی  ) درطی شش سال تا سال 90، رقمی معادل ۷۱۹.۸۹ میلیارد دلار بوده است. با وجود این درآمدها، امروزه شاهد کاهش سطح درآمد در جامعه، کاهش قدرت خرید کارگران، افزایش تورم و ورشکستگی بخش های تولیدی در کشور هستیم. اما دولت  دهم با وجود چنین درآمدی، با 132 هزار میلیارد بدهی(۱۱۰ هزار میلیارد بدهی داخلی و ۲۲ میلیارد دلار بدهی خارجی) از مقروض ترین دولتها در طی حاکمیت ننگین ملایان است.  
 با نگاهی به خط فقر رسمی که توسط  بعضی از ارگانها درسال 89 به صراحت اعلام شده است، می توان به ابعاد این نایسامانی اقتصادی پی برد. جمشيد پژويان (رييس شوراي رقابت) در گفت و گو با خبرنگار اقتصادي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) درباره خط فقر در سال 90 چنین بیان می دارد:"... در مورد سال 90 هنوز محاسبات انجام نشده‌است، اما در سال 89 خانوارهاي شهري با درآمد ماهانه كمتر از 946 هزار تومان و خانوارهاي روستايي با درآمد ماهانه كمتر از 580 هزار تومان زير خط فقر به حساب مي‌آيند." این درحالی است که بنابر تصمیم شورای عالی کار( بهتر است بگوییم سرمایه داری) درآمد کارگران را زیر 400 هزارتومان تصویب کرده است. 

هفته نامه آسمان در گزارشی با عنوان «حقوقی برای یک عمر» به بهانه لغو چنین حقوقی از سوی نمایندگان مجلس هشتم، جدولی از حقوق تخمینی مقامات سیاسی منتشر کرده است. این فیش در سال 90 به چاپ رسیده است.

بر اساس گزارش بانک مرکزی 81 درصد اقلام در طي هفته اول تيرماه در مقايسه با هفته قبل افزايش قيمت داشته‌اند. طبق اين گزارش گوشت مرغ طي اين هفته در مقايسه با هفته مشابه ماه قبل بيشترين افزايش قيمت را به خود اختصاص داده است.
رژیم و مزدوران حاکم بر  نظام به خطر بروز طوفانی ناگهانی در بین اقشار به ستوه آمده به خوبی واقف بوده و از آن در هراسی بیش از گذشته هستند. این هراس را می توان در  بین لایه های متعدد رژیم و حتی عمله های سرکوب رژیم به خوبی مشاهده کرد. به گزارش مهر، اسماعیل احمدی مقدم فرمانده نیروی انتظامی در پانزدهمین همایش معاونان اجتماعی نیروی انتظامی با بیانات زیر به خوبی هراس خود را اینگونه نمایان ساخته است:
"...در فیلمها خوردن مرغ را نشان می دهند در صورتی که فردی شاید نتواند آن را بخرد فیلمها امروز ویترین جامعه هستند و برخی افراد با دیدن این فاصله طبقاتی می گویند که خودمان چاقو دست می گیریم و حقمان را از این پولدارها خواهیم گرفت. " بدنبال این هراس از خیزش عمومی مردم، امروز شاهد افزایش سرکوب های علنی در سطح جامعه به صورت گسترش اعدامهای خیابانی در ملائ عام هستیم. فشار بر زندانیان سیاسی بیش از گذشته افزایش یافته است. این جنایتکاران برای  مقابله با توده های آماده انفجار، با این کار آگاهانه قصد نشان دادن قدرت سرکوب خود را دارند.
علی رغم افزایش فشارها و گسترش موج سرکوب از طرف رژیم فاشیستی که کشور را این چنین یکسره به قهقهرا کشانده، به دلیل گسترش نارضایتی ناشی از موج گرانی افسار گسیخته که بر زندگی مردم ما سایه افکنده، اخراج و بیکاری کارگران، به تعوبق افتادن حقوق و غیره صدای اعتراض کارگران و کارمندان و اقشار حقوق بگیر و زحمت کش جامعه که می توان گفت بیش از 3 چهارم جامعه را به خود اختصاص داده اند، هر روز بلندتر و بلندتر خواهد شد. اکنون پایه های لرزان رژیم ، لرزان تر از قبل شده است. دیر نیست روزی که زحمتکشان و ستمدیدگان با اعتصاب و اعتراض عمومی به حق خواهی خود از داخل کشور بپاخیزند.
به امید رهایی زحمتکشان از چنگال سرمایه داری فاشیستی ملایان!

ن- واقعی 
Juli 2012